Kryształowa Czaszka Zagłady

Kategoria: Tajemnice świata Opublikowano: poniedziałek, 20 luty 2012 Mikołaj Kuroczycki

Czaszka ludzka naturalnej wielkości, wyrzeźbiona z jednej bryły kryształu górskiego. Posiada ruchomą żuwchwę i cechuje się tak wysoką precyzją wykonania, że widać nawet najmniejsze szczegóły anatomiczne. Jej pochodzenie owiane jest legendą.

Kryształowa czaszka zagładyArcheolog amator Frederick Mitchell-Hedges zaprezentował czaszkę jako swoje znalezisko, które porzywiózł z wyprawy do Ameryki Południowej w latach 30-tych XX wieku. Podobno zauważyła ją jego córka Anna wśród ruin budowli Majów. Niezwykła prezyzja wykonania czaszki podziałała na wyobraźnię ludzi. Pojawiły się opowieści o nadnaturalnej mocy rzeźby, ukrytych w niej hologramach i tajemnej wiedzy kosmicznej, dostępnej tylko dla wybranych. Sam Mitchell-Hagess bardzo dbał, aby zainteresowanie czaszką nie wygasło. Jeździł z nią po świecie, prezentując swe znalezisko na specjalnych spotkaniach i opowiadając coraz bardziej niezwykłe historie. Utrzymywał nawet, że kto nie wierzy w siłę czaszki może zginąć. Wkrótce do rzeźby przylgnęły charakterystyczne nazwy: Czaszka Zagłady, Czaszka Śmierci, Czaszka Przeznaczenia itp. Po śmierci archeologa czaszkę odziedziczyła córka Anna, która do końca swego życia prowadziła rodzinny interes zarabiania na kryształowej rzeźbie. 

 

W roku 2007 czaszka została poddana badaniom w laboratorium. Specjaliści dokładnie skopiowali rzeźbę, obalając tym samym mit, że jest nie do podrobienia. Przy okazji ustalono, że nie może być ona dziełem starożytnych Majów czy Azteków, gdyż przedstawia głowę młodej Europejki. Okazało się także, iż Mitchell-Hedges nie znalazł kryształu podczas wykopków archeologicznych, lecz kupił go na aukcji w 1943 r. Informacje te zostały potwierdzone w dokumentach domu aukcyjnego w Sotheby's oraz liście archeologa do brata. Później, widząc zainteresowanie ludzi, właściciel czaszki postanowił na niej zarobić i spreparował legendę o jej znalezieniu.

 

Kryształowa czaszka posiada jednak swoją tajemnicę: nie wiadomo kto, kiedy i po co ją stworzył. Przy tym jest wykonana tak precyzyjnie, że nawet współczesna, szlifowana laserem kopia czaszki nie dorównuje oryginałowi. Najbardziej prawdopodobna hipoteza zakłada, że rzeźba powstała na przełomie XIX / XX wieku i jest dziełem jednego z mistrzów jubilerstwa.